The crisis is far from over…

European procrastination will most likely have painful consequences for Greece! On top of that our government is hesitant, wavering and at times inefficient! It is not enough for our Prime Minister to tour the European capitals and attempt to convince our partners that the crisis is systemic. They know that but what they see instead is Greece's lack of determination to root out corruption, combat tax evasion and attract foreign capital. The government asks from the ordinary taxpayer and pensioner to bear the full weight! The damage will be irreparable…

Greece’s financial woes have deep causes. For years this country lived beyond its means relying on European subsidies and goodwill. Corruption is rampant and coupled with a bloated public sector you can easily figure out why our economy is neither productive nor competitive. Most weaknesses in our political system are inbred and there is an urgent need for sweeping institutional reform.

Real and lasting change can only take place if all parties and citizens realize the gravity of the situation we are in and come together as ONE! We simply cannot turn the economy around without political consensus and social cohesion. It will prove to be an insurmountable task.

Moreover, the European dream of political unity is fading and it seems that a monetary union that lacks the drive for a political and economic union will bring upon further instability. Another crucial factor has been the inability of the ECB to enforce fiscal discipline to the debt-ridden countries of the south (plus Ireland).

In any case, my point is that we, as Greek people, must also assume our responsibilities and do our best to change our mentality. On top of that a bitterly divided Europe must eventually find a common voice and address these significant problems with a heavy hand. Otherwise the prospect of unity, stability and progress will be lost forever with catastrophic consequences for the future of European citizens.

Όχι άλλο blame game!

Προς όλους τους καλούς φίλους: Έχω πει επανηλειμμένως ότι αυτό το ατέρμονο blame game δε θα μας οδηγήσει πουθενά παρά μόνο σε ένα ολοκληρωτικό αδιέξοδο! Αυτός ο μονολιθικός και καταγγελτικός λόγος, η εμμονή στην καταστροφολογία και την συνωμοσιολογία καθώς και τα εύκολα συμπεράσματα δε συμβάλλουν καθόλου στην αποκατάσταση των κοινωνικών ρηγμάτων. Έχω πει επίσης ότι δε φτάσαμε εδώ επειδή είχαμε φαύλους πολιτικούς. Φτάσαμε εδώ γιατί ανεχόμαστε και συναλλασσόμαστε ενσυνείδητα με φαύλους πολιτικούς! Η ευθύνη βαραίνει το σύνολο μιας δημοκρατικής κοινωνίας η οποία είναι και βαθιά διχασμένη. Δυστυχώς δε διαθέτουμε το ψυχικό σθένος, το ομαδικό πνεύμα, την πνευματική ρώμη αλλά και την ισχυρή δόση αυτοκριτικής για να κάνουμε αυτό που πρέπει. Χωρίς ενδοσκόπηση, η οποιαδήποτε αλλαγή θα εξελιχθεί σε μία ακόμη αυταπάτη. Ακόμη αρνούμαστε να δούμε τη σκληρή πραγματικότητα στα μάτια και βαυκαλιζόμαστε με στρεβλά ιδεολογήματα περασμένων και μακρινών μεγαλείων!

Εν πάσει περιπτώσει αν και οι απόψεις μου για την ανόρθωση μιας κοινωνίας σε κρίση είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με πολλές από αυτές που διαβάζω τους τελευταίους μήνες, θα επιμείνω σε ένα πράγμα. Σεβασμό στη διαφορετικότητα. Μη βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα και μη δαιμονοποιείτε την αντίθετη άποψη αλλιώς η ζούγκλα είναι επί θύραις... 

Ο καθένας έχει τις απόψεις του και αυτές είναι απολύτως σεβαστές. Ο καθένας επίσης μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του και αυτό είναι το κέρδος. Να επιχειρηματολογούμε, χωρίς ύβρεις και προσωπικές επιθέσεις. Να κερδίζουμε από το διάλογο και να προσπαθούμε να ωφελούμαστε από τις αντιθέσεις μας. Αν το καταφέρουμε αυτό θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα προόδου σε τούτη τη χώρα.

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι;

Πριν λίγo καιρό ένας καλός φίλος και παλιός μαθητής μου σε μια συζήτηση που είχαμε για την Αμερική μου είπε: «Το μότο "φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" δυστυχώς δεν απέχει πολύ από το να αντικατοπτρίζει πλήρως την πραγματικότητα».

Tο πόσο διαφωνώ με αυτό δεν μπορώ να σας το περιγράψω! Φυσικά και αντιλαμβάνομαι τις αδικίες και την αλαζονική συμπεριφορά μιας υπερδύναμης! Καταδικάζω απερίφραστα τις επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων στα εσωτερικά άλλων χωρών (εκτός και αν συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι όπως μια στυγνή δικτατορία, μια εθνοκάθαρση κλπ.). Όμως δεν έχω δει ποτέ κανένα να καταδικάζει με το ίδιο μένος τις αιματηρές επεμβάσεις της Ρωσίας σε Ανατολική Γερμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Αφγανιστάν και Τσετσενία, της Κίνας (που εσχάτως όλοι θαυμάζουν) στο Θιβέτ και το Ξινγιάνγκ αλλά και την άγρια καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού της στα αστικά κέντρα (για κοιτάξτε οι νεότεροι τα γεγονότα στην πλατεία Τιενανμέν, τον Ιούνιο του 1989, και θα καταλάβετε τι εννοώ).

Επίσης να λάβουμε υπόψην μας ότι άλλο αντίθεση στην εξωτερική πολιτική και άλλο πολιτιστικός ρατσισμός (οι Αμερικανοί είναι ηλίθιοι, τι αμερικανιά ήταν αυτή, φονιάδες των λαών Αμερικάνοι κλπ.). Η αντίθεση σε μια πολιτική είναι κατανοητή αλλά ο ρατσισμός και η χυδαία αντιμετώπιση ενός λαού καταδεικνύει μια εξόχως συμπλεγματική συμπεριφορά, μια φοβία και μια αδυναμία υποστήριξης των δικών μας προτερημάτων. Ας μην ξεχνάμε ότι ‘καταπίνουμε’ με άνεση όλα τα αμερικανικά (υπο)προϊόντα αλλά με περισσή θρασύτητα κοροϊδεύουμε την προέλευσή τους… Να σημειώσω εδώ ότι η ίδια η κόρη της Αλέκας Παπαρήγα ήταν συμφοιτήτριά μου στο μάθημα της Φιλοσοφίας στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος!! Οποία υποκρισία!

Για να μη μακρυγορώ θα καταλήξω σε ένα πράγμα. Αν δε γνωρίζετε κάτι ΚΑΛΑ μη σπεύσετε με άνεση να το δαιμονοποιήσετε! Έχω ταξιδέψει 3 φορές στην Αμερική, έχω διαμείνει εκεί για ένα χρονικό διάστημα, έχω σπουδάσει σε αμερικανικό εκπαιδευτικό ιδρύμα και η ειδικότητά μου είναι πάνω στην Αμερικανική Ιστορία και Πολιτική! Γνωρίστε λίγο καλύτερα αυτή τη χώρα και θα δείτε ότι δεν είναι τυχαία η χώρα που επηρεάζει, σε μια σειρά από τομείς, όλον τον πλανήτη! ΔΕΝ είναι μόνο CIA και αεροπλανοφόρα η Αμερική, ούτε Coca Cola και Mickey Mouse! Είναι τα πρώτης γραμμής εκπαιδευτικά ιδρύματα που παράγουν το 40% της παγκόσμιας έρευνας με τα 270 Νόμπελ (έναντι 101 του Ηνωμένου Βασιλείου και 76 της Γερμανίας) και τα μυριάδες επιστημονικά συγγράματα που άνοιξαν λεωφόρους προόδου στην ιατρική, τη γενετική, τη γεωργία, τους υπολογιστές κλπ. Είναι η οικονομική πρόοδος, η NASA, η Apple, τα θέατρα, ο κινηματογράφος, η συμμετοχική δημοκρατία από τη γειτονιά, η αυστηρή λογοδοσία, τα ανταποδοτικά οφέλη κλπ. Φυσικά όπως και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου θα βρούμε ανισότητα, έγκλημα, προπαγάνδα, διαφθορά στα υψηλά κλιμάκια και άλλα.

ΟΜΩΣ το να καταδικάζουμε συλλήβδην μια χώρα με τόσα επιτεύγματα σε όλους τους τομείς νομίζω ότι ούτε μας τιμά ούτε και μας προσφέρει τίποτε. Αντιθέτως μας κρατά καθηλωμένους σε μια οπισθοδρομική αντίληψη ενώ παράλληλα καθιστά την ανικανότητά μας ακόμη πιο θλιβερή…

Το Νησί: Μια όαση μέσα στην έρημο…

Τη Δευτέρα που μας πέρασε ολοκληρώθηκε η πιο επιτυχημένη και άρτια ελληνική τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών! Η σειρά ήταν βασισμένη στο ομώνυμο διεθνές best-seller της Αγγλίδας συγγραφέως Victoria Hislop. Η ιστορία είναι πια γνωστή σε όλους και όλες. Ξεκινά το 1939 και φτάνει έως το 2010. Πρόκειται για αληθινά γεγονότα πλεγμένα με μυθοπλασία τα οποία αφορούσαν στη ζωή των κατοίκων της Πλάκας και της Σπιναλόγκας, στην Κρήτη, οι οποίοι ήλθαν αντιμέτωποι με τη νόσο του Χάνσεν (της λέπρας). Ο αγώνας των αρρώστων της Σπιναλόγκας για επιβίωση αλλά και για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους αποτυπώνεται αριστουργηματικά ενώ παράλληλα τονίζεται με έμφαση και ο αγώνας των κατοίκων της Πλάκας να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στο κοινωνικό στίγμα. Το Νησί είναι ένας ύμνος στη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης και παράλληλα μια συναρπαστική αφήγηση πολλών προσωπικών ιστοριών με φόντο τα ιστορικά και κοινωνικοπολιτικά γεγονότα του δεύτερου μισού του 20^ου αιώνα.

Πραγματικά δεν έχω δει κάτι ανάλογο στην ελληνική μικρή (και μεγάλη) οθόνη. Από που να ξεκινήσω… Η σκηνοθεσία ήταν εξαιρετική με αργά πλάνα συνοδευόμενα από την κατάλληλη μουσική ενώ η φωτογραφία ήταν για βραβείο Emmy! Οι εικόνες που αποτύπωναν το γοητευτικό Κρητικό τοπίο ήταν μεθυστικές, λυρικές, μαγευτικές! Ο σκηνοθέτης έδινε μεγάλη έμφαση στα κοντινά πλάνα και κυριολεκτικά κόλλαγε την κάμερα στα πρόσωπα ώστε να αποδώσει με ακρίβεια όλο τον πλούτο των συναισθημάτων του κάθε ήρωα της ιστορίας. Τα μάτια του κάθε ηθοποιού καθρέφτιζαν άμεσα και την ψυχική του διάθεση. Η χρήση των γκρο πλαν από τον ταλαντούχο Κρητικό σκηνοθέτη, Θοδωρή Παπαδουλάκη, ήταν συγκλονιστική και κάθε καρέ που άλλαζε ήταν σαν πίνακας ζωγραφικής. Θυμάμαι, για παράδειγμα, τη χαρακτηριστική εικόνα μιας βροχερής ημέρας στη Σπιναλόγκα όπου το πλάνο εστιάζει στα αριστερά σε μια μικρή ορειχάλκινη καμπάνα που τη μαστιγώνει αλύπητα η βροχή ενώ στα δεξιά και στο βάθος, σε θολό πλάνο, μια μαυροφορεμένη γριά έρχεται προς την κατεύθυνση του θεατή κάνοντας το σταυρό της. Στο background ακούμε το σκουριασμένο και μονότονο ήχο μιας κρητικής λύρας ενώ μια βαθιά και αισθαντική μουσική πλημμυρίζει την ατμόσφαιρα…

Τα πάντα ήταν προσεγμένα και φτιαγμένα με μια τελειότητα η οποία θύμιζε πανάκριβες Χολυγουντιανές παραγωγές! Η ασύλληπτη φωτογραφία σε μετέφερε νοητά στα μέρη όπου διαδραματιζόταν η κάθε ιστορία. Η μουσική του επίσης ταλαντούχου Μίνωα Μάτσα ήταν ένα συναρπαστικό όσο και συγκινητικό fusion ηλεκτρονικών και παραδοσιακών μελωδιών με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα tracks «Άγρια Βουνά» όπου η συγκλονιστική κρητική λύρα σε ξεσηκώνει και σε ταξιδεύει στο αδάμαστο κρητικό τοπίο και «Ένα Γράμμα Απέναντι» όπου η σαγηνευτική μελωδία του πιάνου σε γαληνεύει και σε ταξιδεύει σε πανέμορφα θαλασσινά τοπία. Το μακιγιάζ ήταν εξαιρετικά ρεαλιστικό και την επαγγελματική δουλειά των αδελφών Γιώργου και Ρούλη Αλαχούζου πολύ δύσκολα θα την ξανασυναντήσουμε στις οθόνες μας. Δείγμα της δουλειάς τους θα δούμε και πάλι στο φιλμ «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, μέρος Β’». Η αληθοφάνεια των διαλόγων ήταν εκπληκτική με έμφαση στο τοπικό ιδίωμα ενώ τα γυρίσματα στους πραγματικούς τόπους όπου και διαδραματίστηκαν τα γεγονότα προσέδιδαν στο σήριαλ μια έντονη αίσθηση ρεαλισμού.

Οι ηθοποιοί αλλά και οι κομπάρσοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό ακολουθώντας με ευλαβική προσήλωση τις οδηγίες του ευρηματικού όσο και εμπνευσμένου σκηνοθέτη. Μελέτησαν για καιρό τους ρόλους τους, ξεσκονίζοντας αρχεία και αναζητώντας πληροφορίες από τους τελευταίους (και θεραπευμένους πια) χανσενικούς στο Νοσοκομείο λοιμωδών νόσων «Αγία Βαρβάρα». Απορίας άξιον είναι να βλέπεις τον εξαιρετικό Τάσο Νούσια στο ρόλο του Αθηναίου δικηγόρου Νίκου Παπαδημητρίου να δίνει ρεσιτάλ ηθοποιίας ενώ μόλις ένα χρόνο νωρίτερα είχε αναλωθεί στην ταινία «I Love Karditsa» αναπαριστώντας ένα κακέκτυπο Ιταλού μαφιόζου. Και όμως είναι ο ίδιος ηθοποιός! Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι καλοί ηθοποιοί χρειάζονται το κατάλληλο ερέθισμα, κλίμα και υποστήριξη ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα.

Το αποτέλεσμα αυτής της μεγαλειώδους προσπάθειας μας διδάσκει ένα πράγμα. Όταν εργαζόμαστε με επαγγελματισμό, ενωμένοι, αφοσιωμένοι και προσηλωμένοι σε αυτό που κάνουμε, χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, τότε παράγουμε ποιοτικό και αξιόλογο έργο. Στην Ελλάδα έχουμε ανθρώπους με όρεξη, ταλέντο και φιλοδοξία οι οποίοι επιθυμούν να προσφέρουν τον καλύτερό τους εαυτό για να δημιουργήσουν κάτι σπάνιο και εξαιρετικό. Το Νησί διατρανώνει πανηγυρικά αυτό που λέω! Η δουλειά έγινε από Έλληνες συντελεστές οι οποίοι έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό και επέστρεψαν με εφόδια ώστε να φτιάξουν κάτι δικό τους, στον τόπο τους!

Γιατί να μην είναι λοιπόν αυτός ο κανόνας αφού όντως μπορούμε; Γιατί οι καλύτεροι και οι εξυπνότεροι φεύγουν με βήμα ταχύ προς άλλες πολιτείες; Γιατί το Νησί να είναι η εξαίρεση; Οι ερωτήσεις είναι φυσικά ρητορικές. Όλοι μας γνωρίζουμε την απάντηση σε αυτό. Το Νησί ήταν μια υπενθύμιση, ίσως η τελευταία υπενθύμιση, ότι όταν έχουμε ένα όραμα και εργαζόμαστε σκληρά ώστε να το φέρουμε εις πέρας, τότε κάνουμε μικρά θαύματα. Ας μην ξεχνάμε ότι η ομαδική δουλειά, το δημιουργικό πνεύμα, η φιλομάθεια, η άμιλλα και ο σεβασμός σε αρχές και αξίες ήταν αρετές που γεννήθηκαν σε τούτον εδώ τον τόπο. Στην πορεία της ιστορίας πήραμε λάθος δρόμο, χαθήκαμε σε σκοτεινά μονοπάτια και αρνηθήκαμε πεισματικά να αλλάξουμε ρότα. Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα και για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια αντιμετωπίζουμε το φάσμα της καταστροφής από δικά μας εγκληματικά λάθη, ασυγχώρητες παραλείψεις και συνεχή στραβοπατήματα. Αρνούμαστε να δούμε τη σκληρή πραγματικότητα στα μάτια και βαυκαλιζόμαστε με στρεβλά ιδεολογήματα περασμένων και μακρινών μεγαλείων!

Το σημερινό παράδειγμα του Νησιού και η ενθουσιώδης ανταπόκριση του κοινού σε αυτό θα έπρεπε να μας προβληματίσει έντονα και να μας ξυπνήσει από το λήθαργο της αδιαφορίας και της απαξίωσης στον οποίο έχουμε περιπέσει. Ήταν μια πραγματική όαση μέσα στην έρημο αλλά όταν ξυπνήσουμε η όαση αυτή δε θα είναι τίποτε άλλο παρά ένας μακρινός αντικατοπτρισμός…

Good night and good luck...

Μόλις παρακολούθησα την εξαιρετική εκπομπή του Παύλου Τσίμα ΕΡΕΥΝΑ. Ασχολείτο με το θέμα της πιθανής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Θα πω ένα πράγμα μόνο. Ότι και να κάνουμε, επιμήκυνση με παράλληλο δανεισμό, αναδιάρθρωση, κούρεμα, στάση πληρωμών κλπ. τίποτε δεν πρόκειται να μας σώσει ακόμη και αν ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ισημερινού όπως ευαγγελίζεται εσχάτως το ντοκυμαντέρ Debtocracy. Και αυτό γιατί η εξαθλίωση στις χώρες του Ισημερινού και της Αργεντινής μετά την παύση πληρωμών ήταν γιγαντιαία ενώ οι χώρες αυτές δεν έχουν τη δυνατότητα διεθνούς δανεισμού αλλά όμως επωφελούμενες από τη διεθνή άνοδο τιμών σε πρώτες ύλες και τρόφιμα, κατάφεραν μέσω των εξαγωγών τους, να παράξουν από μόνες τους κάποια σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα αφού ο Ισημερινός έχει μεγάλα πετρελαϊκά αποθέματα και ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ενώ η Αργεντινή είναι από τις πρώτες διεθνώς χώρες σε εξαγωγές τροφίμων (πρώτη στα βοοειδή).

Σε εμάς αυτό το σενάριο ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ! Εμείς τι θα εξάγουμε εκτός από κολοκυθάκια, ροδάκινα και ελιές; Η Ελλάδα το 2010 είχε εξαγωγές 16 δις ευρώ και εισαγωγές 46 δις ευρώ! Και δεύτερον ότι και να μας επιβληθεί, ότι και να συμφωνηθεί δεν έχει ΚΑΜΙΑ δυνατότητα επιτυχίας όσο οι κρατικές υπηρεσίες δεν μπορούν και δεν επιθυμούν να πατάξουν τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή! Από την παράνομη εργασία και τη φοροδιαφυγή η Ελλάδα χάνει ετησίως 30 δις ευρώ! Θα πάρουμε λοιπόν άλλο ένα δάνειο για να αποπληρώσουμε το προηγούμενο δάνειο, θα συμφωνήσουμε ενδεχομένως και σε μια επιμήκυνση, τα μέτρα σκληρής λιτότητας θα συνεχίζονται επ’αόριστον και αφού οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές δε θα έχουν επιτευχθεί μέσα στα επόμενα 2 με 3 χρόνια και σιγά-σιγά ο συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη θα καθίσταται μικρότερος και πιο ελεγχόμενος, θα μας τραβήξουν μια γερή αναδιάρθρωση και τότε ετοιμαστείτε να κατέβουμε όλοι μαζί στην πλατεία Συντάγματος με τις άδειες κατσαρόλες όπως έγινε στην Αργεντινή το 2001! Good night and good luck λοιπόν…

Η Ελληνική Κρίση και ο ρόλος της Εκπαίδευσης.

Η Ελληνική χρεωκοπία είναι μια χρεωκοπία του κρατικοδίαιτου μοντέλου διαπλοκής, διαφθοράς και αργομισθίας, ενός λαϊκίστικου μοντέλου συντεχνιακών και μικροκομματικών αντιλήψεων με στόχο τον εύκολο πλουτισμό και τη φιλοσοφία της αρπαχτής. Εάν αυτό το κρατικοδίαιτο και αντιπαραγωγικό ελληνικό μοντέλο δεν αλλάξει σε ένα άλλο ικανό το οποίο να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα τότε ακόμη και να διαγραφεί το σύνολο του χρέους μας πολύ σύντομα θα ξαναβρεθούμε στην ίδια θέση. Το απόστημα της διαφθοράς δεν έχει εκριζωθεί, τα σκάνδαλα κουκουλώνονται εν ριπή οφθαλμού και με τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας του πολιτικού μας κόσμου, τα συνδικάτα έχουν εξελιχθεί σε μικρές μαφίες οι οποίες ουσιαστικά διοικούν τις ΔΕΚΟ, η φοροδιαφυγή χτυπάει κόκκινο, η γραφειοκρατία θυμίζει τις στρατιές των κινέζων μανδαρίνων ενός κράτους Λεβιάθαν και η καχυποψία προς τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά! Δεν υπάρχει επαρκής συντονισμός του κυβερνητικού έργου, ταχύτητα στη λήψη και εκτέλεση αποφάσεων, πιστή εφαρμογή των νόμων και αποτελεσματική στρατηγική.

Ειλικρινά δεν είναι στις προθέσεις μου να καταστρέψω τα όνειρα ενός δεκαεξάχρονου που ετοιμάζεται να ανοίξει τα φτερά του! Δε θα γινόμουν δάσκαλος άλλωστε και μάλιστα πολλοί μαθητές μου (παλιοί και νέοι) μπορούν να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι προσπαθώ όλα αυτά τα χρόνια και παρά τις αρνητικές συνθήκες να τους εμφυσήσω την αγάπη για τη γνώση, το διαρκή αγώνα για αυτοβελτίωση και την ακλόνητη πίστη ότι μπορούν να τα καταφέρουν εφόσον το πιστεύουν και το θέλουν πραγματικά. Έγινα δάσκαλος επειδή επηρεάστηκα βαθύτατα από την ταινία ‘Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών’ και το carpe diem έγινε προσωπικό μου motto! Δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια και πιστεύω στη θέληση του ατόμου!

Από εκεί και πέρα όμως ΔΕΝ είναι δυνατόν να αλλάξει συνολικά και ριζικά μια κοινωνία επειδή 3 δάσκαλοι, 5 γιατροί και 2 πολιτικοί κάνουν τη δουλειά τους σωστά, την αγαπούν και θέλουν να προσφέρουν! Η κοινωνία αλλάζει συντεταγμένα, με συντονισμένα βήματα ή άλματα προόδου, υγιούς ανταγωνισμού, άμιλλας, καλλιέργειας του ομαδικού πνεύματος και της πολιτικής αγωγής, προάσπισης των αρχών και αξιών και προώθησης του εθελοντισμού, μεταξύ άλλων.

Αυτά όχι μόνο δεν έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται στη χώρα μας αλλά τουναντίον η κοινωνία μας βουλιάζει στη σήψη και τη διαφθορά καθημερινά. Άκουσα πριν λίγες μέρες έναν καθηγητή Ιατρικής σε κάποιο πάνελ να διορθώνει τον παρουσιαστή ο οποίος τον ρωτούσε για τα διαβόητα φακελάκια στο χώρο της Υγείας. Ο καθηγητής έσπευσε να επιπλήξει τον παρουσιαστή λέγοντάς του μάλιστα ότι τα φακελάκια ονομάζονται κανονικά ‘παραπληρωμές’ οι οποίες, συνεχίζοντας ακάθεκτος, σε ορισμένες περιπτώσεις ΒΟΗΘΟΥΝ τον ασθενή να εξυπηρετηθεί γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα! Και αντί να γίνει αυτεπάγγελτη δίωξη ΑΜΕΣΑ, οι πάντες τον άκουγαν ωσάν να είχε εκστομίσει κάτι το εντελώς φυσιολογικό. Η κοινωνία μας λοιπόν έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα αποχαύνωσης και αναισθητοποίησης. Βρισκόμαστε στην κατάσταση όπου κάποιος προσπαθεί να γαργαλήσει το ακρωτηριασμένο άκρο ενός ασθενούς.

Επομένως, από πού αλλάζουν όλα; Μα φυσικά με την ανάλογη παιδεία. Συνεχώς καυχόμαστε ότι η γλώσσα μας διαχωρίζει την Παιδεία από την Εκπαίδευση ενώ οι ατυχείς και φτωχοί γλωσσικά Αγγλοσάξονες έχουν μόνο τη λέξη Education μέσα στην οποία περικλείονται όλα τα νοήματα! Αυτές οι αστειότητες, οι απίθανοι νεολογισμοί, ο φόβος της αλλοτρίωσης των ηθών μας από τους ξένους, η πεποίθηση ότι ΟΛΟΙ μας επιβουλεύονται και μας αδικούν κατάφωρα, η σιγουριά του ότι είμαστε πρώτοι και καλύτεροι, όλα αυτά μας κρατούν καθηλωμένους σε μια εξόχως αηδιαστική προγονολαγνεία, σε ένα οπισθοδρομικό τρόπο σκέψης και σε μία συνωμοσιολογικού τύπου φοβία η οποία και μας αφαιρεί κάθε διάθεση για πρόοδο και δημιουργία! Με αυτές τις πεποιθήσεις δε θα καταφέρουμε ποτέ να βρούμε την Ιθάκη. Και δυστυχώς ούτε και το ταξίδι μας προς την Ιθάκη θα είναι ευχάριστο.

Η Παιδεία μας λοιπόν αλλάζει με τυμπανοκρουσίες! Ήρθε το Νέο Λύκειο! Ποιο νέο; Πάμε πίσω στο 1980 όπως ακριβώς ήταν το Λύκειο ακόμη και πριν να πάω εγώ! Πίσω στις Δέσμες, υποχρεωτικά και πάλι τα Θρησκευτικά, τα πολυδιαφημισμένα μαθήματα επιλογής που θα εισάγονταν στο Λύκειο για να διευρύνουν τις κλίσεις και τις δεξιότητες των μαθητών είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα, αφού θα έπρεπε να προσληφθούν και οι ανάλογοι καθηγητές ειδικοτήτων αλλά και να δημιουργηθεί και η ανάλογη υποδομή. Το μάθημα ‘Τέχνη και Πολιτισμός’ ενσωματώθηκε για τους τύπους στα μαθήματα επιλογής αφού είναι σίγουρο ότι και πάλι οι μαθητές θα το αγνοήσουν και θα επιλέξουν τα μαθήματα που θα τους βοηθήσουν να προετοιμαστούν καλύτερα για την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο, ενώ μειώθηκαν και οι ώρες των ξένων γλωσσών που έτσι και αλλοιώς ήταν η χαρά του παιδιού. Το μάθημα της δημιουργικής εργασίας από ποιον θα γίνεται; Έχουν εκπαιδευθεί οι καθηγητές μας στο Academic Writing? Πως θα το διδάξουν το μάθημα; Είναι βέβαιο ότι το copy and paste από τη Wikipedia θα πάει σύννεφο!

Δεν αλλάζει η Εκπαίδευση με ένα απλό ανακάτεμα και μάλιστα με την προσθήκη παλαιών υλικών. Η πραγματική ουσία της εκπαίδευσης είναι η διαπαιδαγώγηση, η προπαρασκευή και προετοιμασία του μαθητή ώστε να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις δυσκολίες στο στίβο της ζωής. Εκεί χρειάζεται ένα σχολείο ανοιχτό, στιβαρό με άρτια εκπαιδευμένους καθηγητές, με την εισαγωγή μαθημάτων που να έχουν ΑΜΕΣΗ σχέση με τη ζωή και την πραγματικότητα όπως Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (όχι για τους τύπους), Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση, Εφαρμογές της Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση, Κοινωνική Ανθρωπολογία, Πολιτική Αγωγή, Σύγχρονη Παγκόσμια Ιστορία και Λογοτεχνία, Αστρονομία, πολλές ώρες ξένων γλωσσών, χρειάζονται επίσης άρτια εξοπλισμένα εργαστήρια επιστημών, σύγχρονη και ενημερωμένη βιβλιοθήκη κλπ. Είναι δυνατόν τα παιδιά να έχουν βιβλία όπου στους υπολογιστές να θεωρείται η δισκέτα ως το πιο σύγχρονο μέσο αποθήκευσης δεδομένων αλλά και στις Αρχές Οικονομίας να παρατίθενται τα οικονομικά στοιχεία σε δραχμές;

Η εθνική υπερηφάνεια και η χαλύβδωση της εθνικής συνείδησης μέσω της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολεία έχει δημιουργήσει μία αρτηριοσκληρωτική νοοτροπία που δύσκολα αντιλαμβάνεται τις αλλαγές στο παγκόσμιο στερέωμα. Η ανοχή μας στη διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα είναι πολύ χαμηλή ενώ αδυνατούμε να κατανοήσουμε ότι η χώρα μας είναι μέρος αυτού του κόσμου και όχι το κέντρο του κόσμου!

Όμως και το σχολείο είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας. Όσο τα παιδιά δε θα βλέπουν τα ανάλογα πρότυπα αλλά αντιθέτως θα παρακολουθούν μια πολιτική και κοινωνική σκηνή βουτηγμένη στη διαφθορά, την ανικανότητα, τη σκοπιμότητα και την παρακμή, τότε ακόμη και ο πιο αφοσιωμένος δάσκαλος θα παραμείνει μια γραφική φιγούρα εκτός πραγματικότητας, ένας φτωχοπρόδρομος που θα φωνασκεί μέσα σε ένα ανθυγιεινό περιβάλλον γεμάτο στρεβλότητες και συντεχνιακές αντιλήψεις. Στην καλύτερη περίπτωση το μόνο που θα καταφέρει να επιτύχει ο εν λόγω δάσκαλος είναι να επηρεάσει θετικά εκείνα τα παιδιά που θα έχουν ήδη ένα καλό υπόβαθρο. Και αυτό σας το λέω από την προσωπική μου εμπειρία.

Το δυνατό σχολείο είναι η βάση για την επιτυχία! Αντί λοιπόν να καθαρίζουμε τον κόπρο του Αυγεία από τα σχολεία μας καλό θα ήταν να λειτουργούσαμε ήδη σε ένα καθαρό, αξιοκρατικό, αδιάφθορο, ανταγωνιστικό, δίκαιο και πρωτοποριακά πνευματικό πλέγμα σχολείων τα οποία θα μας εξασφάλιζαν μια δημιουργική βιωσιμότητα. Όμως αυτό δε φαίνεται στον ορίζοντα γιατί προϋποθέτει τη διαφάνεια, την ισονομία, τη συμμετοχική δημοκρατία, το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη συμπόνοια και το σεβασμό στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, την ανεξιθρησκεία, την ανοχή στη διαφορετικότητα, την περιβαλλοντική συνείδηση, τις αρετές της άμιλλας και της αμοιβαιότητας, την αξιοκρατία και την ευθυκρισία. Τίποτε από αυτές τις αρετές δε διδάσκεται, κοινωνείται ή μεταλαμπαδεύεται. Έχουμε απωλέσει κάθε έννοια συλλογικής προσπάθειας και πνευματικής προόδου και εωσότου τη βρούμε θα είμαστε παρίες και θα τρώμε τις σάρκες μας…

Τα παιδιά που βρίσκονται τώρα στο σχολείο θα πρέπει να καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια ώστε καταρχήν να θωρακίσουν τους εαυτούς τους απέναντι στη σαπίλα του συστήματος και κατόπιν να φροντίσουν να ενημερώνονται, να διαβάζουν και να καλλιεργούνται, έστω και με τα δικά τους μέσα, ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα για τις σπουδές τους σε Ευρώπη ή Αμερική. Δεν υπάρχει άλλη λύση γι’αυτή τη γενιά παρά μόνο η ‘εκπαιδευτική’ μετανάστευση. Εκεί τα παιδιά θα δημιουργήσουν τις ανάλογες προϋποθέσεις για ένα καλύτερο αύριο και από εκεί και πέρα ας αποφασίσουν αν θέλουν να επιστρέψουν ή όχι.

Αν στην εξαιρετικά οργανωμένη και πλούσια Ιαπωνία μετά τη μεγάλη καταστροφή της 11^ης Μαρτίου χρειάζεται, όπως σημειώνει ο έγκυρος συντάκτης του περιοδικού TIME, Michael Elliot, όχι απλώς να αλλάξουν κάποια πολιτικά πρόσωπα αλλά μια ολόκληρη κοινωνία να ανανεωθεί και να επαναπροσδιορίσει πολλές στρεβλές πρακτικές, να κινηθεί γρηγορότερα σε πολλά μέτωπα, οικονομικά, πολιτιστικά, πολιτικά αλλά και να παραδώσει τα ηνία για μια εκ βάθρων κοινωνική αλλαγή σε αυτούς που είχαν περιθωριοποιηθεί στο παρελθόν, φανταστείτε πόσα πράγματα και σε τι βάθος πρέπει να αλλάξουν στη χώρα μας.

Η διαφθορά και η ατιμωρησία είναι διαλυτικά φαινόμενα και δημιουργούν ανεπανόρθωτα ρήγματα στον κοινωνικό ιστό! Χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια ετών και συστηματική καλλιέργεια εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολιτών ώστε να μπορέσουμε να βγούμε από αυτό τον φαύλο κύκλο της μιζέριας και της παρακμής. Ο καθένας από εμάς ας αναλάβει και τις ευθύνες που του αναλογούν.

Οι έννοιες του εθελοντισμού, του σύγχρονου πατριωτισμού και της κοινωνίας των πολιτών είναι σημαντικές ώστε να μπορέσουν τα παιδιά - οι αυριανοί πολίτες - να κατανοήσουν και να κάνουν κτήμα τους την κοινή κληρονομιά για ζητήματα όπως το περιβάλλον, την πολυδιάστατη εκπαίδευση, την κοινωνική δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το δημοκρατικό πολίτευμα, τις παγκόσμιες αξίες.

Τελειώνοντας θα ήθελα να καταλήξω με μια φράση του μεγάλου Φραγκλίνου Ρούζβελτ:

«Η Δημοκρατία δεν μπορεί να επιτύχει παρά μόνον όταν εκείνοι που εκφράζουν την επιλογή τους είναι έτοιμοι να επιλέξουν με σύνεση. Η πραγματική διασφάλιση της δημοκρατίας επομένως, είναι η εκπαίδευση».

Και προσθέτω: Η αληθινή, προοδευτική, ρηξικέλευθη και ανεξάρτητη εκπαίδευση!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

Η Επέμβαση στη Λιβύη.

Θα μας τρελάνουν οι αριστερίζοντες με τις δήθεν δημοκρατικές τους ευαισθησίες; Πριν επέμβουν οι Δυτικοί, οι οποίοι είχαν παχυλά συμβόλαια με τον Καντάφι, ο τύραννος είχε σφάξει 8000 ψυχές! Ο ίδιος ο Αραβικός σύνδεσμος και οι αντικαθεστωτικοί της Βεγγάζης παρακαλούσαν τη Δύση να παρέμβει. Τώρα καταδικάζεται η επέμβαση ως ιμπεριαλιστική! Ανέξοδος λαϊκισμός και περισσό θράσος από τους ψεύτο-επαναστάτες του σαλονιού...

Τόσον καιρό που ο Καντάφι καταπιέζει το λαό του (και εσχάτως τον αφανίζει) δεν είχαν πρόβλημα με τα συμβόλαια των Δυτικών και τα πετρέλαια; Τώρα τους έπιασε ο πόνος για το δοκιμαζόμενο Λιβυκό λαό; Οι 8000 νεκροί του τελευταίου μήνα δεν ήταν άξιοι κάποιας αγανάκτησης; Ε ναι λοιπόν η ελληνική αριστερά βρίσκεται πάντα εκτός εξουσίας όχι γιατί πρέπει ΑΛΛΑ γιατί πραγματικά το επιθυμεί... Τσάμπα μάγκες, αισχροί λαϊκιστές που περιμένουν τα ψίχουλα να πέσουν από το τραπέζι! Καμία παραγωγική, γόνιμη, δημιουργική, συγκροτημένη πρόταση ώστε να συμβάλλουν και αυτοί στα πολιτικά πράγματα. Μόνο δήθεν αντίσταση, απειθαρχία, ανυπακοή... ΣΕ ΤΙ; Κατέρρευσε σα χάρτινος πύργος ο υπαρκτός σοσιαλισμός και αυτοί το χαβά τους... Εγώ που είμαι και υπέρμαχος του κοινωνικού φιλελευθερισμού (social liberalism) και όχι του pure liberalism δεν μπορώ να ανεχθώ τέτοιες αηδιαστικές πρακτικές! Φυσικά και υπάρχουν συμφέροντα, ΠΑΝΤΑ υπήρχαν! Όμως το να εξισώνουμε και να συμψηφίζουμε τα πάντα είναι επικίνδυνα ανιστόρητο και εντελώς αντιπαραγωγικό! Βήμα, βήμα και με ρεαλιστικά βήματα χτίζονται οι ισχυροί θεσμοί όχι με ανέξοδες κραυγές και ψεύτο-αγωνιστικά συνθήματα!

Βλέπουν ιμπεριαλιστική επίθεση από τους Αμερικανούς! Έχουν παρακολουθήσει τη διεθνή ειδησεογραφία τον τελευταίο μήνα; Τις δηλώσεις του προέδρου Obama, του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Mike Mullen, του αρχηγού της πλειοψηφίας στη Γερουσία Harry Reid τις έχουν υπ’όψιν τους; Τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι στη Λιβύη! Οι Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο απρόθυμα και καθυστερημένα μπήκαν στο χορό αλλά θα παραδώσουν και τα ηνία τις επόμενες ημέρες στους Γάλλο-Βρετανούς, πράγμα πρωτοφανές για τα δεδομένα ανάλογων στρατιωτικών επιχειρήσεων τέτοιας κλίμακας! Οι πετρελαϊκοί κολοσσοί TOTAL (γαλλικών συμφερόντων) και BP (βρετανικών συμφερόντων) έχουν τεράστια συμβόλαια με το Λιβυκό καθεστώς! Ο ίδιος ο εκπρόσωπος της BP δήλωσε στο Reuters ότι: "At the moment we just have to wait and see. We're monitoring the situation. We have a contract with NOC (National Oil Corporation) and as far as we know it is still in place." Κανέναν δε συνέφερε να πέσει ο Καντάφι γι’αυτό και όλοι τον επισκέπτονταν και χαριεντίζονταν μαζί του τα τελευταία χρόνια. Όλοι ήταν εκεί, Blair, Sarkozy, Berlusconi, Παπανδρέου etc. Μόνον οι Αμερικανοί δεν είχαν πάρε δώσε εδώ και πολλά χρόνια. Άρα λοιπόν το επιχείρημα περί της αρπαγής του Λιβυκού πλούτου (oil grab) δε στέκει! Το αντίθετο μάλιστα. Η κατάσταση όπως διαμορφώνεται (no mandate for regime change) είναι πλέον απρόβλεπτη. Δεν είπα ότι τους έπιασε και ο πόνος φυσικά. Απλά η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ρευστή στη Μέση Ανατολή και μετά τις αλλαγές σε Αίγυπτο και Τυνησία καθώς και τις ongoing εξεγέρσεις σε Μπαχρέϊν, Υεμένη και Συρία το αραβικό ντόμινο μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Από τη στιγμή λοιπόν που ο Καντάφι έχασε το λεγόμενο legitimacy αφού αδυνατούσε να ελέγξει την εξέγερση/επανάσταση και άρχισε τις αδιάκριτες σφαγές σε ένα ήδη ευαίσθητο γεωπολιτικά χώρο, όπως ανέφερα πιο πάνω, η επέμβαση ήταν επιβεβλημένη. Επίσης έχουν αυτομολήσει ανώτατοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης, στρατιωτικοί και πρέσβεις της Λιβύης ανά την υφήλιο, ενώ έχει δημιουργηθεί επαναστατική κυβέρνηση με έδρα την Βεγγάζη. ΟΛΟΙ αυτοί πίεζαν αφόρητα τη Δύση να παρέμβει αφού μέσα σε ένα μήνα από την έναρξη των εχθροπραξιών ο Καντάφι έχει σκοτώσει 8000 ανθρώπους ενώ έφτασε στα περίχωρα της Βεγγάζης πριν 3 μέρες! Μάλιστα ενώ διαβεβαίωσε τη διεθνή κοινότητα ότι έχει διατάξει άμεση κατάπαυση πυρός συνέχισε σήμερα ακάθεκτος με εν ψυχρώ εκτελέσεις στη Μιζράτα. Θα μπορούσαν να τον αφήσουν μία ακόμη εβδομάδα και θα είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά!

Τα πράγματα λοιπόν είναι πιο σύνθετα απ΄ότι φαίνονται! Καμία τέτοιου είδους επέμβαση δεν είναι φυσικά risk-free αφού έχουμε δει και την περίπτωση με τις ανθρώπινες ασπίδες (human shields) από το καθεστώς του Σαντάμ, στο παρελθόν. Αρχίζουμε λοιπόν και λέμε τώρα να σταματήσει μεν ο Καντάφι αλλά η Δύση να μην επέμβει! Εν ονόματι του Λιβυκού λαού η αριστερά καταδικάζει τις σφαγές αλλά και τις εξισώνει με την επέμβαση των συμμάχων! Πρόκειται για μια απίστευτη γελοιότητα, μια άθλια γραμμή γεμάτη μικροπολιτικές σκοπιμότητες, μια αντιπαραγωγική, ανοίκεια πολιτική ουδετερότητας που αφήνει τις εξελίξεις και την πρωτοβουλία των κινήσεων σε άλλους για να έχει κατόπιν την πολυτέλεια να κρίνει κατά το δοκούν! Αυτή η λογική του συμψηφισμού είναι βαθιά αντιδημοκρατική και οδηγεί πάντα σε αδιέξοδο. Εν πάσει περιπτώσει κι εγώ συμφωνώ ότι υπάρχει επιλεκτική επέμβαση της διεθνούς κοινότητας σε διάφορα μέρη του κόσμου. Η Ρουάντα αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα τα τελευταία χρόνια. Εδώ λοιπόν που ήταν απόλυτα σαφές ότι υπήρχε μαζική και συστηματική σφαγή αμάχων πάρθηκε μια απόφαση και εκτελέστηκε. Ας σταματήσουμε λοιπόν τα κροκοδείλια δάκρυα για τα βάσανα του Λιβυκού λαού και ας ευχηθούμε ότι μέσα από ένα μίγμα σύνθετης πολιτικής θα έχουμε το ποθητό αποτέλεσμα. Την απαλλαγή της Λιβύης από τον Καντάφι και το δικαίωμα του Λιβυκού λαού στην αυτοδιάθεση…

E-mail προς το αγγλόφωνο εκπαιδευτικό περιοδικό CURRENT.

Έστειλα το παρακάτω e-mail προς το αγγλόφωνο εκπαιδευτικό περιοδικό CURRENT διαμαρτυρόμενος για μία εσφαλμένη πληροφορία που αφορούσε στη χώρα μας. Η υπεύθυνη του περιοδικού μου έστειλε απολογητικό e-mail (το οποίο μπορείτε να διαβάσετε παραπάνω) μέσα σε λίγες μόνο ώρες! Βήμα-βήμα και ο καθένας από το πόστο του ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα. Χρειάζεται ψυχραιμία, ρεαλισμός και επιμονή. Με ιδεοληψίες, κλαψουρίσματα και συνομωσιολογικές θεωρίες δεν πάμε πουθενά!

Φανταστείτε βέβαια αντίστοιχος Βρετανός να έστελνε το ανάλογο e-mail σε ελληνικό περιοδικό διαμαρτυρόμενος για δυσφήμηση της χώρας του! Θα περίμενε απαντητικό e-mail ως τη Δευτέρα Παρουσία ενώ στα δημοσιογραφικά γραφεία του περιοδικού η επιστολή θα ήταν το θέμα της ημέρας!! Διαβάστε τα δύο e-mail messages και βγάλτε τα συμπεράσματα μόνοι σας...


Mary Glasgow Magazines CURRENT

1 December 2010


Dear Sir/Madam,

I am an English language teacher at A. Dritsa School, in Athens, Greece. I would like to complain about a gross inaccuracy contained in an article published on page 2 in your September/October 2010 CURRENT issue. The article titled "A country in crisis" refers to the spring riots in Athens and in the first paragraph it reads: "The protests turned violent, with several protestors killed in battles with police."

This is an utterly incorrect report as no protestors were killed in battles with police during the riots! Three people died as a result of a horrific bank torching. They were bank clerks and were not related to the demonstration taking place outside the bank. It was of course a horrendous and sad incident but it is also a far cry from the information you printed! It is important as educators to be careful when you report facts as you run the risk of passing on false information to the public and stirring up prejudice against the Greek people.

I would be very grateful if you corrected this erroneous information with a brief explanation in your next issue. By doing so you will prove that it was just an incorrect statement and not a malicious effort to distort the facts. After all we all strive to offer an unbiased, well-rounded, internationalist education to our kids. Thank you very much for your time and attention. I look forward to hearing from you.

Sincerely Yours,



Ioannis Vournous


I have posted two reports from the BBC and The Independent respectively that describe the aforementioned incident and verify my words.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/8661385.stm

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/three-dead-in-athens-riots-as-greek-crisis-sees-euro-plummet-1964489.html

Επανέρχομαι στο θέμα του λάθους από το αγγλόφωνο περιοδικό CURRENT σχετικά με τους θανάτους των άτυχων υπαλλήλων στο υποκατάστημα της Τράπεζας MARFIN, στην οδό Σταδίου, πέρσι το Μάιο. Όπως θα έχετε διαβάσει παραπάνω η υπεύθυνη του περιοδικού είχε δεσμευθεί ότι θα δημοσιευόταν διορθωτική δήλωση στο τεύχος Μαρτίου. Δυστυχώς το περιοδικό αμέλησε να δημοσιεύσει τη διόρθωση στο τεύχος του Μαρτίου και φυσικά ακολούθησε εντονότατη προσωπική διαμαρτυρία μου προς την Managing Editor του περιοδικού. Το θέμα τακτοποιήθηκε αφού στο τεύχος του Μαίου η διόρθωση δημοσιεύθηκε. Τώρα πλέον ησύχασα και πάω γι' άλλα! Ο καθένας από εμάς ας κάνει αυτό που μπορεί και αυτό που του αναλογεί! Όπως έγραψε και η συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα: "Αν ο καθένας σκέπτουνταν λιγότερο το άτομό του και δούλευε περισσότερο για το γενικό καλό, θα έβλεπε μια μέρα πως πάλι για τον εαυτό του δούλεψε, και πως αντί να κουτσοζεί, κατάφερε να καλοζεί..."

Επιστολή προς τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Κηφισιά, 3 Νοεμβρίου 2010

Αγαπητέ κύριε πρωθυπουργέ,

Σας ευχαριστώ πολύ για την επιστολή σας, την οποία εκτιμώ ιδιαίτερα. Θα ήθελα να σας επισημάνω κάτι γιατί γνωρίζετε πλέον το πόσο σας στηρίζω και πραγματικά μάχομαι καθημερινά για την υπεράσπιση του έργου σας. Παρά ταύτα, η υποστήριξη του έργου σας από ορισμένους ενεργούς πολίτες δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα. Έχουμε συζητήσει και από κοντά. Βρισκόμαστε πια σε συνθήκες πρωτοφανούς κρίσης. Επιβάλλεται να δράσετε άμεσα χτυπώντας εδώ και τώρα και με όλες σας τις δυνάμεις τη διαφθορά, η οποία υποσκάπτει και ακυρώνει καθημερινά την προσπάθειά σας. Εάν δε σπάσει το απόστημα της διαφθοράς, δε χτυπηθεί η 'βυζαντινή' γραφειοκρατία, δεν καταστεί ιδιώνυμο το αδίκημα της φοροδιαφυγής και δε σταματήσει η καχυποψία προς τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια, τότε απλά θα σερνόμαστε σε μια διαχείρηση των προβλημάτων χωρίς κανένα φως στην άκρη του τούνελ. Για να επιτευχθούν αυτά θα πρέπει να διαμορφώσετε συνθήκες πολιτικής συναίνεσης, στο βαθμό του εφικτού, αλλά και κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται καλύτερος συντονισμός του κυβερνητικού έργου, ταχύτητα στη λήψη και εκτέλεση αποφάσεων, πιστή εφαρμογή των νόμων και αποτελεσματικότερη επικοινωνιακή στρατηγική.

Γνωρίζω καλά ότι επιθυμείτε να διορθώσετε τα κακώς κείμενα αλλά φοβάμαι ότι πολλοί στο ΠΑΣΟΚ δε συμμερίζονται αυτή σας την επιθυμία και δυστυχώς φαίνεται να σας οδηγούν σε στρατηγικές πόλωσης και πολιτικές μικροκομματικών συμβιβασμών σε μια περίοδο που μόνο αυτά δε χρειαζόμαστε. Σας στηρίζω αμέριστα αλλά εκφράζω τον προβληματισμό μου απέναντι σε μια κατάσταση η οποία, όπως φαίνεται, θα γίνει χειρότερη. Μπορούμε να επιτύχουμε! Όμως θα πρέπει να το θέλουμε πραγματικά όλοι και να εργαζόμαστε άοκνα και συστηματικά προς αυτή την κατεύθυνση με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,



Γιάννης Βουρνούς

Ο ήρωας Κώστας Περρίκος και ο σύγχρονος πατριωτισμός.

Θα ήθελα να σας δείξω κάτι που μάλλον δεν θα έχετε διδαχθεί στο σχολείο. Πρόκειται για τη θυσία ενός σπουδαίου Έλληνα πατριώτη την εποχή της Ναζιστικής Κατοχής. Ο Κώστας Περρίκος (που καταγόταν από το νησί μου, τη Χίο) έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα αλλά ευρισκόμενος στη φυλακή λίγη ώρα πριν εκτελεστεί μας άφησε μια παρακαταθήκη που σήμερα έχουμε δυστυχώς λησμονήσει. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή ευχήθηκε "να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν όλοι οι άνθρωποι, να ενωθούν τα κράτη της Ευρώπης, να ειρηνεύσει και να ευτυχίσει ο κόσμος" ενώ επίσης έγραψε ότι "θα ήθελα το αίμα μου να μην μας χωρίσει αλλά να μας ενώσει στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους." Αυτό φίλοι μου λέγεται σύγχρονος πατριωτισμός! Αυτά γράφτηκαν το 1943 μέσα στη δίνη ενός αδυσώπητου Παγκοσμίου Πολέμου!

Πρέπει να καταλάβουμε λοιπόν ότι μόνο με τη συνεργασία και τη συμφιλίωση των κρατών και των λαών μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο. Να σημειώσω ότι υπάρχει μια μικρή προτομή του ήρωα στη γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων η οποία κατά τη διάρκεια των θλιβερών επεισοδίων του Δεκέμβρη του 2008 βανδαλίστηκε αφού κάποιοι θερμοκέφαλοι καταστροφείς θεώρησαν, επειδή ο Κώστας Περρίκος απεικονιζόταν με στρατιωτική περιβολή, ότι αποτελεί σύμβολο οπισθοδρόμησης και συντήρησης. Και αυτό συνέβη γιατί το εκπαιδευτικό μας σύστημα βρίσκεται ακόμη παγιδευμένο ανάμεσα στις Συμπληγάδες Πέτρες των εθνοφυλετικών ιδεοληψιών από τη μία και των ψεύδο-επαναστατικών θεωριών από την άλλη. Διαβάστε το κείμενο. Αξίζει την προσοχή σας.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_26/09/2010_416210